Πλαίσιο
Η Αρχιτεκτονική Εσωτερικών Χώρων μελετά και διαμορφώνει τη σχέση του ανθρώπου με τους ανθρωπογενείς χώρους στους οποίους ζει, εργάζεται και δραστηριοποιείται καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής του. Στον πυρήνα της βρίσκεται η αλληλεπίδραση του ανθρώπου με τον χώρο, με στόχο τη δημιουργία περιβαλλόντων που ανταποκρίνονται στις λειτουργικές, αισθητικές, ψυχολογικές και κοινωνικές ανάγκες των χρηστών.
Η σύγχρονη κριτική χωρική πρακτική αναπτύσσεται σε τρεις αλληλένδετες διαστάσεις:
- τον φυσικό χώρο, δηλαδή το αντιληπτό περιβάλλον,
- τον νοητικό χώρο, που περιλαμβάνει τον χώρο όπως συλλαμβάνεται, σχεδιάζεται και οργανώνεται, και
- τον κοινωνικό χώρο, όπου εκδηλώνονται οι ανθρώπινες δραστηριότητες, οι σχέσεις και η επικοινωνία.
Η Αρχιτεκτονική Εσωτερικών Χώρων ορίζεται επίσης μέσα από την έννοια του χωρικού σχεδιασμού, ο οποίος περιλαμβάνει τον χώρο του δομημένου περιβάλλοντος, τους εφήμερους χώρους που δημιουργούνται και μεταβάλλονται προσωρινά, καθώς και τον μεταχώρο (meta-space), ο οποίος υφίσταται αποκλειστικά σε ψηφιακή μορφή.
Το επάγγελμα
Ο Αρχιτέκτονας Εσωτερικών Χώρων συμβάλλει ουσιαστικά στη διαμόρφωση του ανθρωπογενούς περιβάλλοντος, δημιουργώντας χώρους που συνδυάζουν αισθητική ποιότητα, λειτουργικότητα και βιωσιμότητα. Μέσα από τον σχεδιασμό παράγει ολοκληρωμένες χωρικές εμπειρίες, οι οποίες ανταποκρίνονται στις σύγχρονες ανάγκες των ανθρώπων και αναβαθμίζουν την ποιότητα της καθημερινής ζωής.
Η άσκηση του επαγγέλματος βασίζεται στην εις βάθος κατανόηση των ανθρώπινων αναγκών, επιθυμιών και συμπεριφορών, λαμβάνοντας υπόψη την ατμόσφαιρα του χώρου, την ασφάλεια, την ευημερία και την ευεξία των χρηστών, με διαρκή ευθύνη απέναντι στη βιώσιμη εξέλιξη του δομημένου περιβάλλοντος.
Η Αρχιτεκτονική Εσωτερικών Χώρων αποτελεί επιστημονικό και επαγγελματικό πεδίο που αλληλεπιδρά με τον σχεδιασμό, την τέχνη και τις εφαρμοσμένες τέχνες, ενώ ταυτόχρονα εντάσσεται και λειτουργεί στο ευρύτερο πεδίο της Αρχιτεκτονικής.
Ο Αρχιτέκτονας Εσωτερικών Χώρων
Η πολιτισμική, κοινωνική και περιβαλλοντική αντίληψη, σε συνδυασμό με την ερευνητική προσέγγιση, αποτελούν θεμελιώδεις προϋποθέσεις για την άσκηση της Αρχιτεκτονικής Εσωτερικών Χώρων. Ο Αρχιτέκτονας Εσωτερικών Χώρων σχεδιάζει και διαμορφώνει περιβάλλοντα που υποστηρίζουν, αναβαθμίζουν και εμπλουτίζουν τις ανθρώπινες δραστηριότητες.
Η σχεδιαστική μεθοδολογία βασίζεται στην προσθήκη, την ενσωμάτωση και τη σταδιακή προσαρμογή των επιμέρους στοιχείων, ως εργαλεία για την ανάπτυξη της σχεδιαστικής ιδέας, τη διερεύνηση εναλλακτικών λύσεων και τη διαμόρφωση της τελικής μορφής του χώρου.
Η επαγγελματική πρακτική της Αρχιτεκτονικής Εσωτερικών Χώρων αφορά συχνά τον μετασχηματισμό υφιστάμενων κτιρίων και χώρων. Σε αυτές τις περιπτώσεις, η προσαρμοστική επανάχρηση (adaptive reuse)και η γνώση αρχιτεκτονικών στρατηγικών αποτελούν βασικές προϋποθέσεις για τον επιτυχημένο ανασχεδιασμό και την αναβάθμιση του υπάρχοντος δομημένου περιβάλλοντος.
Παράλληλα, η Αρχιτεκτονική Εσωτερικών Χώρων αποτελεί αναπόσπαστο μέρος του σχεδιασμού νέων κτιρίων, όπου η αποτελεσματική συνεργασία με επαγγελματίες διαφορετικών ειδικοτήτων είναι καθοριστική για την επιτυχή υλοποίηση κάθε έργου.
Η σχεδιαστική διαδικασία βασίζεται στην κριτική σκέψη μέσω του σχεδιασμού (design thinking), στη δημιουργική διερεύνηση και στη συνεχή επανεξέταση καθιερωμένων αντιλήψεων και λύσεων. Η δημιουργικότητα, παρότι δεν αναφέρεται ως αυτοτελής επαγγελματική ικανότητα στο Κεφάλαιο 6 του παρόντος πλαισίου, θεωρείται θεμελιώδες χαρακτηριστικό του επαγγέλματος και διατρέχει οριζόντια όλες τις απαιτούμενες γνώσεις, δεξιότητες και ικανότητες του Αρχιτέκτονα Εσωτερικών Χώρων.
